De stad Rotterdam streeft naar een meer metropolitaan karakter. Na sluiting van de winkels is het centrum van de stad vrijwel uitgestorven. Verhoging van de woningdichtheid zou meer levendigheid moeten brengen.
Een mogelijkheid om een hoge woningdichtheid in het bestaande stadscentrum te realiseren is hoogbouw. Wij hebben daarom onderzoek gedaan naar de mogelijkheden voor hoogbouw op een braakliggend stuk terrein nabij het Hofplein. Momenteel wordt deze locatie sterk doorsneden door de trein die hier vanuit een tunnel boven de grond komt.
Het ontwerp dat wij voor deze locatie hebben gemaakt omvat twee torens van 140 en 260 meter op een lagere basis. Het geheel staat op een verhoogd plein dat over de spoorbaan is gelegd. In de uitwerking hebben wij ons voornamelijk bezig gehouden met de hoogste toren van 260m.
In het ontwerp is gekozen voor een menging van functies zodat het gebied 24 uur per dag in beweging blijft. Tussen de twee torens zit in de basis een atrium met rondom kleine winkels, horecagelegenheden en dergelijke. In de onderste verdiepingen van de torens zitten grotere winkels. Verder zitten er rondom het plein woningen in de laagbouw. In de kleinste toren zitten kantoren, evenals in de onderste helft van de hoogste toren. De bovenste helft van de hoogste toren is bestemd voor woningen.
Het gebouw van 260m heeft een maximale slankheid van 1:8 gekregen. Voor de constructie is gekozen voor een stalen gevelbuis met een betonnen kern. Hiermee wordt een maximale vrijheid in de plattegrond verkregen.
Voor het gebouw is een dubbele gevel ontworpen. Het buitenblad is van enkel glas met aluminium kozijnen, dit is de primaire regen- en windkering. Het binnenblad is van dubbelglas met houten kozijnen en is de eigenlijke klimaatscheiding. Tussen beide bladen zit een spouw die wordt geventileerd met buitenlucht. Via te openen delen in het binnenblad kan de achterliggende ruimte natuurlijk worden geventileerd. Tevens bestaat de mogelijkheid voor de woningen de spouw plaatselijk te verbreden, zodanig dat in de spouw een soort loggia ontstaat.
De stalen gevelconstructie staat in de spouw en steekt door het buitenblad heen, zodat de constructie goed zichtbaar is in het gevelbeeld. De gevel krijgt hiermee een sterke geleding. De bovenste verdieping van het gebouw is een panoramaverdieping. De gevel is hier enigszins teruggelegd, de overgang is afgewerkt met een schuine metalen kap. Het gebouw krijgt hierdoor een duidelijke beëindiging.

Projectarchitect: ir. H.J. van Gulik